Dag 12 Walvissen spotten in Húsavík

Vanochtend zijn we om 7 uur op gestaan omdat we om 9 uur in Húsavík op de boot moesten zijn. We gaan namelijk op zoek naar walvissen. Gelukkig was er een stralende zon en een bewolkte lucht waardoor we weer eens goed ver konden kijken. Toen we in Húsavík aankwamen zag de zee er heel kalm uit.
Je kan in Húsavík bij meerdere organisaties Whale-watching-tours boeken maar wij hebben North Saling gekozen. Die sprak ons het meest aan. Gisteravond hebben we online nog kaartjes kunnen kopen. De elektrische en stille boten waren al uitverkocht voor de hele week dus namen we een andere boot die ook naar Puffin Island ging zodat er ook nog papegaaiduikers van dichterbij zouden zien.

Walvisspotten in Húsavík ©Christianne de Weerd

In de haven van Húsavík aangekomen mochten we meteen al op de boot. Wij varen vandaag op de Bjössi Sör. Dat is een boot die oorspronkelijk gebruikt werd voor de walvisvangst. Maar tegenwoordig heeft deze boot en veel mooiere bestemming zoals de brochure zelf ook al zegt van de organisatie. Het is één van de laatste traditionele eikenhouten boten die in IJsland gebouwd is. Dit waren vroeger gebruikelijke boten om mee te vissen maar nu zie je ze zelden meer. Door ze voor Whale watching te gebruiken willen ze ook iets doen voor het behoud van het IJslands erfgoed. Door de robuuste bouwstijl zijn ze sterk, betrouwbaar en veilig en door het lage brandstofverbruik, zijn ze stiller en eco-vriendelijk.

Gedragscode bij Walvis spotten

De Walvisboten hebben regels waar ze zich aan moet houden. Zo moet je minstens 50 meter afstand bewaren want binnen die 50 meter kan het gevaarlijk zijn voor mens en/of dier. Wanneer je tot 300 m van de walvis je bevindt moet je je snelheid verlagen naar 5-6 miles per uur. De regels staan in de gedragscode.

Walvisspotten in Húsavík ©MIchel de Weerd

We kregen toen we aan boord kwamen, overalls aangereikt om aan te doen. Op die manier zouden we het niet koud krijgen op zee. We zeggen zee maar het is de Atlantische Oceaan en we zijn zo’n 50 km van de poolcirkel af, dus het kan frisjes zijn. Maar we hebben geluk vooralsnog lijkt het zonnetje met ons me te gaan.
Wanneer we net buiten de haven zijn zien we in de verte enkele Bruinvissen. Die zien ze schijnbaar niet vaak en normaal gesproken zijn ze erg verlegen om zich te laten zien. Dit is overigens de kleinste walvissoort die er is en wordt ongeveer 1,5 m en weegt zo’n 70 kg.

Puffin Island ©Christianne de Weerd

We varen in Skjálfandi-baai en gaan richting de open zee. Maar eerst varen we naar Lundey, ook wel bekend als Puffin Island. Hoewel Puffin Island 34 m boven zee uitsteekt en slechts ongeveer 200 m lang en 100 m breed is, huizen hier 200.000 papegaaiduikers tijdens het broedseizoen.

Papegaaiduikers ©Michel de Weerd

Sommige schattingen schatten zelfs hun aantal tot 300.000. Ze keren jaar na jaar terug naar de rijke voedingsgronden in Skjálfandi Bay. Zo’n 60% van alle papegaaiduikers op de wereld nestelen hier. Opvallend is dat je echt heel veel volgens zien maar dat je ze niet hoort en dat komt omdat zij blijkbaar op een andere manier met elkaar communiceren.
Wanneer de kinderen horen dat je ook op het dak van de kapitein mag staan om te kijken, zijn ze daar binnen een mum van tijd te vinden. Ook al schommelt de boot soms stevig heen en weer. Zij genieten daar met volle teugen.

Beste plek aan boord

Ik houd het liever op het gewone dek en dan in het midden. Prima plekje al vond ik het zelf. Ik kon heel veel zien en hoefde niet super erg mijn best te doen om me vast te houden.
Wanneer we verder varen begint het al wat meer te waaien en komen er dus ook grotere golven op de zee. Soms gaan we zo schuin dat er ook wat water op het dek komt maar daar maalt niemand om.

Bultruggen gespot! ©Christianne de Weerd

Na een tijdje spotten we de eerste walvis. Het is een bultrug. Die kunnen wel zo’n 17 m lang worden en 35 duizend kilo wegen. Ze eten zo’n 1500 ton of voedsel per dag. We zien een aantal keren de walvis boven komen en weer onder duiken.

Bultruggen gespot! ©Christianne de Weerd

We hebben verschillende bultruggen gezien van dichtbij. Van veraf hebben we er nog wel een paar gezien. Aan het patroon op hun staart kunnen kenners zien om welke bultrug het gaat. Dat patroon is voor hen net zo uniek als voor ons een vingerafdruk.

Warme chocomel met een kaneelbroodje, dat gaat er wel in!

Op de terugweg werd er nog warme chocomel uitgedeeld met Kaneelbroodjes. De kinderen hadden geluk want de gids kwam vragen of ze nog een tweede kop en kaneelbroodjes wilde. Daar zeiden ze natuurlijk geen nee tegen. Zoonlief zei zelfs nog dat dit een van de mooiste dagen van zijn leven is, nou dan weet je het wel.
Na de vaart hebben we nog heerlijk geluncht in Húsavík bij het restaurantje vlakbij de boot. Lekker een warme maaltijd en dan vanavond op de camping gewoon lekker brood.

Wanneer we terugkomen op de camping pakken de kinderen hun zwemspullen en weten ze niet hoe snel ze naar het zwembad moeten gaan. Die zullen vannacht goed slapen, gok ik zo.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Gelieve geen tekst of foto\'s zonder toestemming te kopiëren.