Dag 10 Fáskrúðsfjörður – Reyðarfjörður – Páskahellir – Mjóifjörður

Vandaag gaan we verder rijden langs de fjorden en over bergpassen en door tunnels. Maar eerst werden we hartelijk goedemorgen geheten door het ontvangstcomité van de camping. Iedere campinggast werd vriendelijke begroet. Niet iedereen reageerde met hetzelfde enthousiasme maar dat nam de eendenbridage voor lief.

Hengifoss ©Christianne de Weerd

Na het ontbijt reden we eerst naar een waterval Hengifoss genaamd in een smalle canyon. Hier waren we echt alleen op een enkele lokale wandelaar na. Het was echt heel mooi om daar te lopen.

Berken als bodembedekker ©Christianne de Weerd

We zagen planten van takjes en blaadjes als bodembedekkers. Wanneer we goed keken zagen we dat het berken waren. Bij ons grote bomen, hier afhankelijk waar ze groeien zijn het bodembedekkers, struiken of bomen. Ook zagen we hier en daar wat plukjes wol hangen op het pad als bewijs dat we eigenlijk gewoon op een schapenpaadje liepen.

Hengifoss ©Michel de Weerd

Nadat we daar een mooie wandeling hebben gemaakt zijn we verder gereden naar een dorpje of stad want wat hier een stad is, is in Nederland nog steeds een klein dorpje.

Páskahellir ©Christianne de Weerd

De volgende wandeling is naar Páskahellir Páskahellir betekent Paasgrot en de naam is afgeleid van de legende dat je op Paasochtend vanuit de grot de zon kunt zien dansen. Páskahellir is een kleine grot aan de kust van het natuurreservaat Neskaupstaður. Kenmerkend zijn de kussenlava, de rotstunnels, maar je kunt ook gaten in de grot zien die gevormd zijn door prehistorische bomen. De reden hiervoor is dat het gebied ongeveer 12 miljoen jaar geleden werd ingenomen door een bos dat werd verwoest door lava. De grot zelf is uitgehouwen door zee-erosie.

Onder de lagen gesteente zie je de gaten van de bomen ©Christianne de Weerd

Bij de Páskahellir ontdekte Bas en Sanne zeolieten in de rotsen en de ware mineralenzoeker in hen kwam naar boven. Opa zal trots op ze zijn.

Mineralen gespot bij Páskahellir ©Christianne de Weerd

Helaas voor hen mag je hier niet zoeken zoals zij in Zwitserland gedaan hebben en blijft het dus bij kijken naar de kristallen in de rotsen.

Mineralen in het gesteente bij Páskahellir ©Christianne de Weerd

Van het uitzicht kunnen we hier niet veel zien omdat de mist hardnekkig aanwezig is. De hele dag is het immers al een komen en gaan van de mist.

Mist trekt de fjord binnen ©Christianne de Weerd

We vervolgen onze tocht en komen bij de afslag naar het Mjóifjörður waar Tom Waes tijdens zijn reis door IJsland is gekomen. Mjóifjörður is een mooi, lang en smal fjord omgeven door hoge bergen, steile kliffen met vele watervallen.

Mjóifjörður ©Christianne de Weerd

Alleen zijn wij dan in de zomer. De route blijkt 8 maanden per jaar afgesloten te zijn i.v.m. de sneeuw. Wij kunnen er nu gelukkig wel in.

Mjóifjörður ©Christianne de Weerd

Het is echt schitterend maar ook zitten er steile stukken tussen waarvan op de bord staat dat het 18% is.

Mjóifjörður ©Christianne de Weerd

Maar de uitzichten zijn echt adembenemend en gelukkig hebben we een stralend zonnetje op de heenweg.

Een stukje van de route van Mjóifjörður

De kinderen kunnen het sneeuwballengevecht in de IJslandse sneeuw ook van hun to-do-lijstje vinken want ook dat is gedaan.

Sneeuwballen gooien in Mjóifjörður ©Christianne de Weerd

Verder hebben we echt supermooie watervallen gezien en uitzichten waar je eigenlijk wel uren naar zou kunnen kijken.

Gufufoss ©Christianne de Weerd

Omdat het maar een enkele weg is rijd je dezelfde weg ook weer terug, en dan blijkt helemaal dat we geluk hebben want inmiddels is de mist ook dit fjord ingetrokken en zijn veel uitzichten niet eens meer te zien.

Na de afslag is het nog een klein stukje rijden en zijn we vrij snel in Seyðisfjörður waar we vannacht op de camping zullen overnachten. De kinderen zijn blij want er is weer gratis wifi dus er kan weer volop filmpjes bekeken worden en games gespeeld. Want tja dat is toch ook erg belangrijk 😉
Ook kunnen we in het gebouw weer onze accu’s opladen want het is hier heel normaal dat je gewoon je spullen oplaadt en in de gezamenlijke ruimtes. Dus wij hebben onze stekkerdoos meegenomen met daarin alle opladers en zo kunnen we met slechts een stopcontact toch een hoop opladen. Een paar Franse jongeren vragen of ze van onze lege plekken gebruik mogen maken en dat vinden we natuurlijk geen probleem. Want zo gaat dat op campings, samen gebruik maken van de mogelijkheden die er geboden worden.

Onze camper staat met de achterkant tegen een rijtje bomen zodat het misschien ook eens wat donkerder is als we gaan slapen. Dat zou wel heel fijn zijn want doordat het niet echt donker wordt slaapt dat natuurlijk ook anders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Gelieve geen tekst of foto\'s zonder toestemming te kopiëren.