Dag 2: Reykjavik – Þorlákshöfn

Na een nacht waarin het heel de nacht licht is geweest en we toch echt wel even moeten wennen aan de twee uur tijdsverschil en het gebrek aan een donkere nacht, begint de dag weer stralend.
Na het ontbijt was er nog even tijd voor een potje voetbal. Het voetbalveld bestond wel uit alleen maar kiezelstenen maar dat houdt een echte voetballer niet tegen.

Vandaag hebben we een aantal bezienswaardigheden bezocht. We zijn begonnen bij Hafnaberg. Hafnaberg is een rij steile lava-kliffen ten zuiden van het Hafnir. Hafnaberg is een geosite in Reykjanes Unesco Global Geopark. We hebben een wandeling gemaakt door het losse vulkaanzand. Onderweg hebben we natuurlijk nog een paar geocaches opgepikt.

Uitzicht Reyjanesta © Christianne de Weerd

Het waaide flink dus we waren maar wat blij met onze winddichte jacks. Tijdens de wandeling zagen we ook nog een heleboel mooie kleine bloemetjes. Wanneer je goed stond ten opzichte van de wind was de heerlijke geur een traktatie voor je neus.

Stora

Daarna zijn we naar Sanvikur gereden. Dat is een plaats waar twee continentale platen bij elkaar komen. Namelijk de Noord-Amerikaanse en Euraziatische-plaat. Door wrijving tussen die platen ontstaat vulkanische activiteit. Dit zorgt voor aardbevingen. Wel 100/200 per dag maar daar merk je als mens eigenlijk niets van en iedere 5 jaar is er ergens wel een uitbarsting. De kloof, die door heel IJsland trekt, wordt ieder jaar weer een klein stukje breder, 2 cm wordt er gezegd. Via de brug bij Storabrug bij Sandvik lopen we van Europa naar Amerika. Deze brug verbindt dus de twee continenten met elkaar.

Vervolgens zijn we naar een geothermisch gebied gegaan. Wanneer je het gebied nadert en ook vanuit de lucht zie je de damp al flink roken. Wanneer je in de auto vlakbij bent komt de zwavelgeur je al tegemoet. Gelukkig stond de wind de goede kant op zodat de damp bij ons vandaan werd geblazen. Toch vreemd hoor als je kokend water in de lucht ziet spuiten. Er waren ook diverse gele plekken op de stenen te zien van de zwavel.

Pas op! Geothermisch gebied ©Christianne de Weerd

Vanuit deze plaats zagen we een mooie vuurtoren op een klif staan. Die plek wilden we wel eens van dichtbij bekijken. Zo gezegd zo gedaan en we reden naar Reykjanesta. Het was namelijk een stuk terugrijden om de weg daarheen op te kunnen. Hier hebben we totaal geen spijt van gekregen want was het mooi hier! En wat konden we ver kijken!We zagen tegen de klif nog heel veel meeuwen die daar hun nest hadden.

Na het bezoekje aan de klif zijn we verder gereden door een landschap wat telkens van structuur veranderde. Het ene moment had je het idee dat je in Afrika was en het andere moment dacht je dat je in een Amerikaans nationaal park was. We reden verder en kwamen eerst nog bij een lavapoel uit waar lang geleden een vrouwelijke trol een bad nam in een lavapoel na een inspannende tocht maar toen de zon weer tevoorschijn kwam veranderde ze in steen.

Trollenbad © Christianne de Weerd

We lieten de lavapoel die nu gevuld is met water achter ons en we vervolgende onze reis naar Krysuvik want daar was ook een geothermisch park. De zwavellucht kwam je al tegemoet toen de camper geparkeerd werd. Hier zag je buiten wat rook ook echt borrelende modderpoelen en je hoorde het water zelfs koken.

Krýsuvík

Het geothermische gebied van Krýsuvík ligt in het zuiden op het schiereiland Reykjanes in het breukgebied van de Midden-Atlantische Rug die door IJsland heen loopt.
Toen we terugliepen naar de camper zagen we dat de IJslandse paarden dichterbij de weg waren gekomen zodat we die ook nog op de foto konden zetten. Ze waren er echt in allerlei verschillende kleuren.

IJslandse paarden ©Christianne de Weerd

Uiteindelijk reden we naar Þorlákshöfn waar we deze nacht willen doorbrengen. Op de camping zijn ook voetbalveldjes ontdekt, dus die werden na het avondeten natuurlijk meteen uitgeprobeerd.

Voetballen bij de camping

Later hebben we nog spelletjes gespeeld in de camper. Op het tafelblad in de camper is namelijk een heel leuk spel geplakt.

Kuku game

“The Kuku-Game” heet het. Een soort ganzenbord maar dan met leuke opdrachten. Zo mag je door als je met je tong je elleboog aan kunt raden of een paar beurten wachten en de winnaar moet bijvoorbeeld iedereen een knuffel geven. Zoonlief vond dat natuurlijk geen probleem omdat te doen toen hij het spel gewonnen had.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Gelieve geen tekst of foto\'s zonder toestemming te kopiëren.