Van Twyfelfontein naar Kamanjab

Vandaag rijden we naar Kamanjab. Onze tussenstop naar Etosha.
Bas en ik zijn al vroeg wakker en zodra het buiten licht is, staan we op. Bas wilde graag nog even lekker op de rots gaan lezen met z’n tweetjes. Zo konden we en van de mooie omgeving genieten en van het boek wat we aan het lezen zijn. Michel heeft nog een korte ochtend wandeling gemaakt. Na het ontbijt zijn we vertrokken richting Kamanjab.

Omdat we natuurlijk tijdens onze reis ook nog een aantal geocaches willen loggen, stoppen we bij Wondergat. Dat is een zinkgat. Er is een stuk land ingestort en heeft een groot, gapend gat in de grond achtergelaten. Het schijnt dat het Wondergat waarschijnlijk is veroorzaakt door een ondergrondse rivier en is ontzettend diep. Hoeveel meter precies is onbekend want duikers hebben de bodem nog nooit bereikt. Echt een plek die we juist weer ontdekt hebben door onze hobby geocachen. Het is er wel gevaarlijk om te lopen want er staan geen hekken omheen.

Later zijn we gestopt bij een petrified forest. Nu zou je denken dat een soort bos. Maar in werkelijkheid liggen over een vrij groot gebied versteende boomstammen verspreid over de grond. Het is bijzonder dat het al 260 miljoen jaar oud is. Het zijn dus fossielen van ongeveer 280 miljoen jaar oud. Een wetenschapper ontdekte dat deze stammen niet zijn gegroeid in het huidige Namibië, maar in de oudheid zijn weggespoeld toen een van de vele ijstijden eindigde op het continent van Gondwana. Omdat deze vloed ook veel zand en modder met zich meenam die de bomen zodanig bedekte dat er geen lucht bij kon. Door de enorme druk en over een periode van miljoenen jaren zijn zelfs de fijnste structuren van het hout opgelost door kiezelzuur en vervangen door kwarts. Het resultaat is perfect geconserveerde en volledig versteende stammen. Inmiddels zijn dankzij erosie veel van deze stammen nu blootgelegd.

Naast de versteende boomstammen is in deze omgeving ook de Welwitschia Mirabilis te zien. De Welwitischia Miralibis is genoemd naar Friedrich Welwitsch. Dat was een botanicus die de plant ontdekte in het midden van de 19e eeuw in Angola. De Welwitschia wordt vaak een levende fossiel genoemd omdat het zeer langlevende planten zijn. Sommige Welwittschias zijn wel 1500 jaar oud.

We vervolgen na een wandeling door een petrified forest onze weg naar Kamanjab. Dit is een dorp in de Kunene regio in het noord-oosten van Namibië. Het ligt op een kruispunt van wegen naar verschillende delen van Namibië.
Vanaf Kamanjab kun je bijvoorbeeld via de D-wegen naar de zuidkant van Etosha. Deze D-wegen worden minder goed onderhouden waardoor de afstand naar de ingang van Etosha net zoveel tijd in beslag neemt als de route via Outjo. Wanneer je via de D-wegen reist moet je regelmatig hekken openmaken en weer sluiten.

We komen halverwege de middag aan bij onze campsite in Kamanjab. Wanneer we klaar zijn met onze lunch blijkt het al te laat te zijn om nog naar het Himba dorp te gaan. Jammer maar helaas niets aan te doen. Onderweg en in sommige steden hebben we al wel Himba vrouwen gezien dus de kinderen weten hoe ze er uit ziet en we hebben ze ook verteld hoe ze leven en hoe ze aan die rode huid komen. We besluiten dat het voor de kinderen ook lekker is om nog even gewoon te relaxen. Bas gaat zwemmen en al snel gaat het zoontje van de eigenaar van de camping samen met hem spelen. Samen struinen ze heel de camping af en het jongetje vangt soms een hagedisje en laat dat dan aan Bas zien. Samen zijn ze ook op zoek gegaan naar stekels van een stekelvarken en Bas heeft er een aantal mooie gevonden. tegen zonsondergang gaan ze samen bij het kampvuur zitten en bespreken ze hoe je het best een kampvuur kunt maken. Wanneer het tijd wordt om te gaan eten, gaat de jongen thuis eten en Bas schuift bij ons aan. We gaan op tijd slapen want morgen gaan we eindelijk op safari!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Gelieve geen tekst of foto\'s zonder toestemming te kopiëren.