Sossusvlei

Vandaag staan we al voor zonsopgang op zodat we bij zonsopgang het Namib Naukluft National Park in kunnen.  Sossusvlei is een opgedroogd meertje, een kleivallei, te midden van de beroemde en veel gefotografeerde dieprode, steile zandduinen van de Namib woestijn.
De Sossusvlei ligt in het Namib Naukluft National Park. Het is een enorm uitgestrekt gebied vol met dergelijke duinen en de reden dat Sossusvlei zo bekend is geworden is eigenlijk alleen maar omdat deze vlei zo toegankelijk is. Naar Namibische begrippen dan, want de vlei ligt 60km binnen het park. De laatste 5km is alleen toegankelijk voor wandelaars of 4×4 voertuigen. Gelukkig hebben wij een 4×4. De rode kleur van het zand ontstaat door de hoge concentratie ijzer.

Wanneer we in de file staan voor de ingang en toch moeten wachten besluiten Bas, Sanne en Michel een balletje over te trappen. Wanneer de zon bijna op is gaat eindelijk het hek open en mag iedereen naar binnen.

Vanaf hier is nog zeker drie kwartier rijden naar Sossusvlei zelf, onderweg stoppen we een paar keer kort om te kijken naar de mooie schaduwen op de duinen en om de zon helemaal op te zien komen. Als eerste grote stop parkeren we bij Duin45. Bas en ik lopen tot halverwege en Sanne en Michel lopen de duin helemaal op.

We loggen nog een geocache en vervolgen onze weg. Onderweg zien we nog een paar struisvogels en gemsbokken. Het laatste stuk naar Sossusvlei en Dodevlei is door het losse zand rijden en aangezien ik achter het stuur zit mag ik als eerste dat uitproberen. In het begin is het even leren aanvoelen want je voelt de auto onder je glijden. Maar wat is dat leuk om te doen! Wanneer we bij Sossusvlei zelf komen is het daar ook erg druk met toeristen. Gelukkig gaan de andere toeristen eerder weg waardoor wij nog mooie foto’s kunnen maken van Dodevlei.

De Dodevlei is een witte kleivlakte vlakbij Sossusvlei. De Dodevlei is omgeven door een aantal van de hoogste duinen ter wereld, waarvan de hoogste 300 tot 400 meter hoog is. De kleivlakte werd gevormd na regenval als de rivier de Tsauchab overstroomde, wat zorgde voor ondiepe poelen waar de acacia’s konden groeien. Door de verandering van het klimaat werd het gebied geteisterd door droogte. De zandduinen omringden de vlakte waardoor de waterstroom van de rivier geblokkeerd werd. Door het gebrek aan water voor de bomen zijn die gestorven. De overgebleven skeletten van de bomen zijn zwartgeblakerd door de zon. Hoewel ze niet versteend zijn, vergaan ze niet omdat het te droog is. De bomen zijn ongeveer 900 jaar oud.

Op de weg terug loggen we nog een paar caches en droppen we onze trackable bij een geocache. Eenmaal terug op de camping gaan we lunchen.  Na de lunch gaat Bas net Sanne naar het zwembad en gaan Michel en ik even rustig zitten. Terwijl we daar zo zitten zien we in de verste zwarte stippen. Na nader onderzoek met de verrekijkers, blijken het gnoes en bavianen en te zijn. Die hadden we hier niet verwacht.

  Aan het eind van de middag zijn we nog naar Sesriem canyon gegaan. Daar hebben we nog heerlijk gewandeld.

We hadden geluk want we zagen nog een hele mooie gekko met allerlei kleurtjes en nog een hoornadder, een zeer giftige slang.

Wat was de canyon weer mooi. Het was dat we weer op tijd terug moesten zijn bij de gate anders hadden we er nog wel uren kunnen wandelen.

Gelukkig waren we nog op tijd terug bij de gate. Aangezien de campsite tegenover de gate is waren we nu dus in het stukje geweest waar we de gnoes en de bavianen gezien hebben.

Eenmaal op de camping hebben we nog even een ijsje gepakt en bij de winkel (en dus de wifi 😉 )nog even gekeken of we appjes hadden.

Daarna hebben we de tent opgezet en die staat binnen 5 minuten omdat er tussen door nog andere dingen werden gedaan want anders hebben we binnen 3 minuten de tenten slaapklaar.

Bas wilde dolgraag een kampvuurtje maken, dus er moest hout gehakt worden en samen met Michel heeft hij het aangestoken. Het liefst wilde hij ook bij het vuurtje eten mocht leek ons geen goed plan gezien de harde wind. Na het eten en de afwas werd er nog een spelletje gespeeld en bij het kampvuurtje gezeten. Deze avond geen jakhalzen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Gelieve geen tekst of foto\'s zonder toestemming te kopiëren.